1. ANÁLISE DA SITUACIÓN GANDEIRA EN BEARIZ
O sector agro – gandeiro en Beariz, no momento actual ten un carácter residual e non constitúe a renda principal de máis do 5% das familias do Concello.
Dentro do sector gandeiro vemos reflectido neste territorio o impacto das políticas de reducción da producción que se viñeron implantando desde a entrada na CEE coa paulatina reducción das cotas lácteas e posteriormente coas regulacións do sector cárnico. Estes factores viñeron a sumarse ós xa endémicos dunha zona de alta montaña acosada polas epizootias típicas e as dificultades productivas das razas exóxenas cunha deficiente adaptación á climatoloxía e orografía.
As actuais explotacións son familiares e de reducida dimensión, limitada ó ovino e caprino mentres que o bovino está case que extinto pois se limita a dúas familias e o resto de vacas pertencen a dúas carnicerías locais.

A raíz da promoción e repercusión mediática do programa de recuperación de especies autóctonas levado a cabo polo INORDE, varios gandeiros da zona se interesaron pola cría do Porcino denominado “Celta”, este feito deu como resultado un bo número de crías que saíron á venda e foron absorbidas polo mercado local.
O primeiro contacto do consumidor coa carne das canais destes porcos foi de unha aceptación moderada debido á gran abundancia de graxa subcutánea, propia da mesma raza e acentuada pola alimentación excesiva en fariñas millas e féculas que nun réxime estabulado provoca esta acumulación excesiva de tecidos graxos.
A irregular aceptación do producto no mercado familiar de proximidade para “porco da casa” e a inexistencia dun mercado propio e adecuado fai que a producción de animais se acumule nas explotacións familiares sen perspectivas de rendibilidade que as fagan viables economicamente e aseguren deste xeito a permanencia da raza

correo electrónico